Architecte
Mario Garzaniti
Het gebouw werd in 2003 gebouwd als onderdeel van het duurzaam wijkcontract Paviljoen (1997-2001) en staat op een plein met voornamelijk huizen in neoclassicistische stijl. Het ontwerp kenmerkt zich door een grote vormelijke eenvoud en valt op door zijn bijna monolithische gevel van cortenstaal.
Cortenstaal wordt gebruikt voor gevelbekleding, dakbekleding en beweegbare luiken. Die laatste elementen zijn een herinterpretatie van het ‘moucharabieh’-principe uit Noord-Afrika: ze maken het mogelijk om te zien zonder gezien te worden. Het openen en sluiten van de luiken, in dezelfde samenstelling als de gevel, verandert het aanzicht van het gebouw naargelang het gebruik door de bewoners. Als alle luiken gesloten zijn, krijgt het gebouw een puur sculpturaal karakter.
Het gebouw bevat een winkel op de benedenverdieping en twee sociale woningen op de bovenste verdiepingen.